İnsan zaîfdir; belâları çok.

Fakīrdir; ihtiyâcı pek ziyâde.

Âcizdir; hayat yükü pek ağır.

Eğer Kadîr-i zü’l-Celâl’e dayanıp tevekkül etmezse (güvenmezse) ve i‘timâd edip teslîm olmazsa, vicdânı dâim azâb içinde kalır.

Semeresiz (netîcesiz) meşakkatler, elemler, teessüfler onu boğar. Ya sarhoş veya canavar eder.” (Sözler, 6. Söz, 16)
BEDİÜZZAMAN-SAİD-NURSİ