ZABİT : (Ar.) Er. 1. Askere
kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten
idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz): Tuttuğunu koparan, dediğini yaptıran
kimse.



ZADE : (Fars.) Er. 1. Evlat, oğul. 2. Dürüst, doğru adam.



ZAĞNOS : (Tür.) Er. - Bir tür doğan ´ kuşu.



ZAFER : (Ar.) l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek
ve kadın adı olarak kullanılır.



ZÂFİR : (Ar.) Er. - Zafer kazanan, üstün gelen.



ZÂHİD : (Ar.) Er. - Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan,
Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki.



ZAHİDE : (Ar.) Ka. - Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan
kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki.



ZAHİR : (Ar.) Er. - Parlak, parlak yıldız. Allah´ın isimlerindendir. Kur´an-ı
Kerim´de Hadid suresi 3. ayette geçer.



ZAKİR : (Ar.) Er. - Zikreden, ,anan. Allah´ı gerektiği gibi teşbih ve tehmid
eden. Kur´an´ı öğüt verici, gerçek bir zikir olarak gören.



ZAMBAK : (Ar.) Ka. - Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi.



ZAMİR : (Ar.) Er. 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4.
Adın yerini tutan sözcük.



ZARAFET : (Ar.) Ka. - İncelik, güzellik, zariflik.



ZARİF : (Ar.) Er. 1. Nazik ve hoş konuşan, ince ve hoş tavırlı olan kimse,
kibar. 2. İnceliği, latifliği ile hoşa giden.



ZARİFE : (Ar.) Ka. - (bkz. Zarif).



ZATİ : (Ar.) Er. 1. Kendiyle ilgili, kendine ait, özel. 2. Özle ilgili.



ZATİNUR : (Ar.) Ka. - Aydınlık, nurlu kişi.



ZAİD : (Ar.) Er. - Artan, artıran.



ZAİDE : (Ar.) Ka. - (bkz. Zaid).



ZAİK : (Ar.) Er. - Tad alan, tadıcı, tadan.



ZAİM : (Ar.) Er. 1. Kefil. 2. Prenses, şef.



ZAYİÇE : (Fars.) Ka. - Yıldızların belli zamandaki yerlerini gösteren cetvel.



ZEBERCET : (Ar.) Ka. - Zümrütten daha açık yeşil olan, zümrüt kadar değerli
olmayan bir süs taşı.



ZEBİH : (Ar.) Er. 1. Kesilmiş veya kesilecek kurban. 2. Hz. İsmail ile Hz.
Muhammed´in babası Hz. Abdullah´ın lakabı.



ZEHEB : (Ar.) Er. - Altın.



ZEHRA : (Ar.) Ka. - Çok beyaz ve parlak yüzlü. Hz. Muhammed´in kızı Hz.
Fatıma´nın lakabı.



ZEHRE : (Ar.) Ka. - Çiçek.



ZEHREVAN : (Ar.). - Kur´an´daki sure-i Bakara ile Sure-i Al-i İmran. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.



ZEKAVET : (Ar.) Ka. - Zeka, zekilik.



ZEKAİ : (Ar.) Er. - Zekayla ilgili, zekaya ait.



ZEKERİYA : (Tür.) Er. - Kur´an-ı Kerim´de ismi geçen peygamberlerden biri.



ZEKİ : (Ar.) Er. 1. Zekalı çabuk anlayan ve kavrayan. 2. Zeka belirten.



ZEKİRE : (Ar.) Ka. - Belleği güçlü olan, unutmayan.



ZEKİYE : (Ar.) Ka. - Anlayışlı, kavrayışlı, zeka sahibi.



ZELİHA : (Ar.) Ka. - (bkz. Züleyha).



ZEMHERİR : (Ar.) - Gündönümünden sonraki şiddetli soğuklar, kara kış. (22.
Aralık´tan 31 Ocak´a kadar). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZEMİN : (Fars.) Er. 1. Yer, yeryüzü. 2. Temel, dayanak. Konu, tema.



ZEMZEM : (Ar.) - Ka´be çevresindeki ünlü kuyu ve bu kuyunun müslümanlarca kutsal
sayılan suyu. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZENAN : (Fars.) Ka. 1. Kadınlar.



ZENNİŞAN : (f.a.i.) Ka. - Ünlü, tanınmış kadın.



ZERAK : (Ar.) - Mavi, gök renkli. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZERARE : (Fars.) - Saçıntı, saçılan şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZEREFŞAN : (Fars.) Ka. 1. Altın saçan, altın saçıcı. 2. Altın kakmalı. 3. Bir
lale türü.



ZEREN : (Tür.) - Anlayışlı, kavrayışlı, zeki. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ZERGUN : (Fars.) Ka. - Altın renkli, altın gibi san olan.



ZERGÜL : (Fars.) Ka. - Altın gibi.



ZERKA : (Ar.). 1. Gök gözlü. 2. Gök mavisi. 3. Mavi. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ZERNİGAR : (Fars.) Ka. - Altınla işlenmiş, yaldızlı.



ZERNİŞAN : (Fars.) Ka. - Kılıç gibi şeylerin üzerine kakma altınla yapılan
işleme, süs.



ZERR : (Ar.) Er. - Karınca yumurtası. Ebu Zerr: Ashab-ı Kiram´da zühd ve takvaca
meşhur bir zat.



ZERRİN : (Fars.) Ka. 1. Altından mamul. 2. Altın renginde sarı. 3. Parlak. 4.
Güzel kokulu bir cins çiçek. 5. Fulya.



ZERTAR : (Fars.) Ka. 1. Altın tel, sırma. 2.Güneş ışını.



ZERVER : (Fars.) - Altın yaldızlı olan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZERİA : (Ar.) Ka. - Vesile, bahane, fırsat.



ZERİN : (Fars.) - Altından olan, altın gibi parlak olan, san olan. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.



ZERİŞTE : (Fars.) 1. Altın tel, sırma. 2. San. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ZEVAHİR : (Ar.) 1. Parlak yıldızlar. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZEVAL : (Ar.) Er. 1.Yerinden ayrılıp, gitme. 2. Zail olma, sona erme. 3. Güneşin
başucunda bulunma zamanı.



ZEVKAN : (Ar.) 1. Zevk bakımından, zevkçe. 2. Zevk yoluyla. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ZEVRA : (Ar.) 1. Dicle nehri. 2. Bağdat şehri. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ZEVRAK : (Ar.). 1. Kayık, sandal. 2. Mekke´de yapılan zemzem şişesi. 3. Çiçek
testisi, kadehi. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZEVVAK : (Ar.) Er. 1. Bir şeyi çok fazla tadan. 2. Bir şeyi çok fazla deneyen.
3. Bir şeyin çok fazla farkına varan.



ZEYCAN : (Fars.) Er. - Candan, cana yakın.



ZEYNEB : (Ar.) Ka. - Değerli taşlar, mücevherler. Zeyneb binti Cahş:
Peygamberimiz (s.a.s)´ in hanımlarından.



ZEYNEDDİN : (Ar.) Er. - Dinin zineti, süsü.



ZEYNEL : (Tür.) Er. - Zeynelabidin adından kısalmış ad.



ZEYNELABİDİN : (Ar.) Er. İbadet edenlerin süsü.



ZEYNULLAH : (Ar.) Er. - Allah´ın süsü.



ZEYNİ : (Ar.) Er. - Süsle, bezekle ilgili.



ZEYREK : (Tür.) Er. 1. İlgi çekici. 2. Eli uz, usta. 3. Akıllı, zeki.



ZEYYAL : (Ar.) Ka. - Uzun etekli.



ZEYYAN : (Ar.) Ka. - Süsler, pırıltılar.



ZEYYAT : (Ar.) Er. - Zeytinyağı, zeytinyağı yapan kimse.



ZOBU : (Tür.) Er. 1. İri yarı, kadın, kaba. 2. Delikanlı. 3. Zor, sıkıntılı. 4.
Eski vezir konaklarındaki hizmetlilere verilen ad.



ZORAL : (Tür.) Er. - Zor al.



ZORLU : (Tür.) Er. 1. Güzel, çok güzel, iyi. 2. Yakışıklı. 3. Güçlü,
dayanıklı.4. Sert, keskin. 5. Yürekli, cesur. 6. Girgin, girişken.



ZUHAL : (Ar.) Ka. - Güneşe uzaklık bakımından altıncı durumda olan gezegen,
satürn.



ZUHUR : (Ar.) Görünme, meydana çıkma, baş gösterme. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ZUHURİ : (Ar.) Er. - Orta oyununda komik rolünü yapan kimse.



ZİBA : (Fars.) Ka. 1. Süslü, güzel. 2. Yakışıklı.



ZİBARU : (Fars.) Ka. - Güzel yüzlü, dilber.



ZÜBEYDE : (Ar.) Ka. - Öz, asıl, cevher.



ZÜBEYR : (Ar.) Er. - Yazılı, küçük şey.



ZİCAN : (Fars.) Ka. 1. Canlı, canayakın, candan.



ZÜHDİYE : (Ar.) Ka. - Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.



ZÜHEYR : (Ar.) Er. 1.Küçük çiçek, çiçekcik. 2. Banet Suad kasidesinin sahibi
olan Ka´b´ın kendisi gibi şair olan babası.



ZİHNİ : (Ar.) Er. - Zihinle, akılla ilgili.



ZÜHRE : (Ar.) Ka. - Çoban yıldızı, venüs.



ZİKRA : (Ar.) 1. Anma, hatırlama. 2. İbret, örnek. 3. Öğüt. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ZİKRİ : (Ar.) Er. - Anma ile ilgili.



ZÜLAL : (Ar.) Ka. 1. Hafif, saf ve tatlı su.



ZÜLEYHA : (Ar.) Ka. - Hz. Yusuf un hanımı, güzelliğiyle ünlenmiştir.



ZÜLFiKÂR : (Ar.) Er. 1. Hz. Peygamberin Hz. Ali´ye hediye ettiği çatal ağızlı
kılıç. 2. İki parçalı.



ZÜLFİ : (Ar.) Er. Kılıcın kabzasına iliştirilen süs.



ZÜLFİBAR : (Fars.) Ka. - Dağılmış, saçılmış saç.



ZÜLFİYAR : (Fars.) Ka. - Sevgilinin zülüflü saçı.



ZÜLFİZAR : (Fars.) Ka. - Ağlayan, inleyen saç.



ZÜLKARNEYN : (Ar.) Er. 1. İki boynuzlu anlamında. 2. Kur´an-ı Kerim´de adı geçen
şahıs. 3. Büyük İskender.



ZÜMER : (Ar.) Er. 1. Zümreler, gruplar. 2. Kur´an-ı Kerim´in 39. süresi.



ZÜMRA : (Ar.) Ka. 1. Güzel, iyi ahlaklı. 2. Cesur, yiğit, yürekli. 3. Zeki,
bilgili kadın.



ZÜMRÜT : (Ar.) Ka. - Parlak yeşil renkli kıymetli taş.



ZİNDE : (Fars.) 1. Diri, yaşayan, canlı. 2. Dinç, sağlam, güçlü kuvvetli. -Erkek
ve kadın adı olarak kullanılır.



ZİNET : (Ar.) Ka. - Süs, bezek.



ZİNNUR : (Ar.) Er. - Nurlu, ışıklı, aydınlık.



ZİNNUREYN : (Ar.) Er. - İki nur sahibi. Hz. Osman´a Hz. Muhammed (s.a.s)´in iki
kızıyla evlendiği için bu ad verilmiştir.



ZÜRARE : (Ar.) Ka. - Saçıntı, saçılan şey.



ZİRVE : (Ar.) - Doruk, bir şeyin en yüksek noktası, tepesi. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ZİVEKAR : (Ar.) Er. - Vekarlı. Vakar dolu. Vakar sahibi.



ZİVER : (Fars.) - Süs, bezek. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ZİYA : (Ar.) Er. - Aydınlık, parlaklık, nur, ışık.



ZİYAD : (Tür.) Er. - Fazlalık, çokluk. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak
kullanılır. Ziyat.



ZİYAEDDİN : (Ar.) Er. - Dinin ışığı, aydınlığı.



ZİYNETİ : (Ar.) Ka. - Süsle, bezekle ilgili



ZİŞAN : (Ar.) 1. Şanlı, sereni. 2. Canlı. 3. Bir tür lale. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.