İsimler Ansiklopedisi & İsimlerin Mânâları BİR HARF SEÇİN AŞAĞI DOĞRU OKUYUN

A B C Ç D

 

E G F H I

 

İ J K L M

 

N O Ö P R

 

S Ş T Ü

 

V Y Z    

 







Yeni Sayfa 1




ÜBAB : (Ar.) Er. - Şiddetli,
taşkın sel suyu.



ÜBABE : (Ar.) Ka. - (bkz. Übab).



ÜBEY : (Ar.) Er. - Sahabedendir. Übey b. Ka´b.



ÜBEYD : (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.



ÜBEYDE : (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd).



ÜBEYDULLAH : (Ar.) Er. - Allah´ın kulu.



ÜBHET : (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk.



ÜÇEL : (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜÇGÜL : (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası.



ÜÇOK : (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen
ad.



ÜFTADE : (Fars.) Ka. 1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık.



ÜFTADEGİ : (Fars.) Er. - Düşkünlük.



ÜGE : (Tür.) - Ünlü, şöhretli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜKE : (Tür.) - Onur, şeref. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜKSÜM : (Ar.) Ka. - Çayırı, çimeni çok güzel bahçe.



ÜLEZ : (Tür.) 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLFER : (Ar.) - Büyük su, ırmak. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜLFET : (Ar.) 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık.
- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜLGEN : (Tür.) 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad. - İsim
olarak kullanılmaz.



ÜLGENALP : (Tür.) Er. 1. Yüce, ulu, yiğit.



ÜLGENER : (Tür.) Er. Yüce, ulu kimse.



ÜLGER : (Tür.) - Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLGÜ : (Tür.) Er. 1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.



ÜLKE : (Tür.) 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt,
vatan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜLKEM : (Tür.) Yurdum, vatanım. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜLKEN : (Tür.) - Senin yurdun, senin vatanın. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLKENUR : (Tür.) - Yurdunu aydınlatan ışık. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLKER : (Tür.) - Boğa burcunda yedi yıldızdan biri. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLKÜ : (Tür.) - Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ÜLKÜM : (Tür.) - Amacım, ulaşmak istediğim şey. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜLKÜMEN : (Tür.) Er. - Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.



ÜLKÜSEL : (Tür.) - Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ÜLMEN : (Tür.) Er. - Denizci, deniz adamı.



ÜMERA : (Ar.) Er. - Beyler, emirler.



ÜMMET : (Ar.) - Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların
hepsine verilen ad.



ÜMMÜHAN : (Ar.) Ka. – Hükümdar anası.



ÜMMİYE : (Ar.) Ka. - Anneye ait, anneyle ilgili.



ÜMNİYE : (Ar.) Ka. 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.



ÜNAL : (Tür.) 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ÜNALAN : (Tür.) Er. - Adı duyulmuş, ün kazanmış.



ÜNALMIŞ : (Tür.) Er. - Ün ve şan kazanmış.



ÜNALP : (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü, yiğit.



ÜNAN : (Ar.) - İnleme, nalan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜNAY : (Tür.) - Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.



ÜNEK : (Tür.) Er. 1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.



ÜNER : (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü yiğit.



ÜNGÜR : (Tür.) Er. - Mağara.



ÜNKAN : (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen, soylu kan.



ÜNLEM : (Tür.) - Ses, seda, çağrı. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜNLÜ : (Tür.) - Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



ÜNLÜER : (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü kimse.



ÜNLÜOL : (Tür.) Er.- Adın duyulsun, ün kazan.



ÜNLÜSOY : (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen.



ÜNSA : (Ar.) Ka. - Kadın, kız, nisa.



ÜNSAÇ : (Tür.) Adın duyulsun, ünlen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜNSAL : (Tür.) - Adın duyulsun. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜNSİ : (Ar.) Er. 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.



ÜNVER : (Tür.) - Ünlen, tanınmış ol, insan ol. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ÜNÜVAR : (Tür.) - Ünlü tanınmış. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜNZİL : (Ar.) Er. - Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.



ÜNZİLE : (Ar.) Ka. - (bkz. Ünzil).



ÜRMEGÜL : (Tür.) Ka. - Sarmaşık.



ÜRÜN : (Tür.) 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser.
3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜRÜNDÜ : (Tür.) Er. - Seçilmiş, seçkin.



ÜSGEN : (Tür.) Er. 1. Yüksek. 2. Gelişmiş.



ÜSTAM : (Ar.) Er. 1. Altın veya gümüşten yapılmış at eyeri. 2. Emin, güvenilir.



ÜSTAY : (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek yüce.



ÜSTEK : (Tür.) Er. - Yüksek, yüce.



ÜSTER : (Tür.) Er. - Çok değerli kimse.



ÜSTÜN : (Tür.) 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride
bırakan. 2. Yenen, galip gelen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ÜSTÜNBAY : (Tür.) Er. 1. Üstün bay. 2. Seçkin, başarılı kimse.



ÜVEYS : (Ar.) Er. - İsteyen, arzu eden.



ÜZER : (Tür.) Er. 1. Üst. 2. Kaymak. 3. Faiz. - Can sıkıcı, üzücü.