İsimler Ansiklopedisi & İsimlerin Mânâları BİR HARF SEÇİN AŞAĞI DOĞRU OKUYUN

A B C Ç D

 

E G F H I

 

İ J K L M

 

N O Ö P R

 

S Ş T Ü

 

V Y Z    

 







Yeni Sayfa 1




UBAB : (Ar.) Er. 1. Pek
taşkın, coşkun. 2. Delice akan sel.



UBEYDE : (Ar.) Ka. - Küçük köle, kölecik. Ashabın kullandığı isimlerdendir.
Ubeyde b. el-Cerrah.



UBEYDULLAH : (Ar.)Er. - Allah´ın kulu.



UCAER : (Tür.) Er. - Değerli, yüce kimse.



UÇANAY : (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek anlamında.



UÇANOK : (Tür.) Er. - Hızlı, atak, yiğit.



UÇAR : (Tür.) Er. - Uçan, uçucu.



UCATEKİN : (Tür.) Er. – Yücelikte eşsiz kimse.



UÇBAY : (Tür.) Er. - Sınır beyi.



UÇBEYİ : (Tür.) Er. - Selçuklu ve Osmanlılar´da sınırlardaki askeri güçlerin
kumandanlarına verilen ad.



UÇHAN : (Tür.) Er. - Sınır şehir hanı.



UÇKAN : (Tür.) Er. - Deli dolu, havai, toy.



UÇKUN : (Tür.) 1. Kıvılcım. 2. Pahalı, yüksek. 3. Uçan, çapkın. 4. Becerikli,
eli tez. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UÇMA : (Tür.) Er. 1. Dağın karlarla örtülmüş dik yamacı.



UÇMAN : (Tür.) Er. - Uçan uçucu.



UÇUK : (Tür.) Er. 1. Uçmuş, soluk renk. 2. Çökmüş yer, toprak. 3. İyi. 4. Sivri
dağ tepesi.



UÇUR : (Tür.) Er. 1. Vakit, an, fırsat. 2. Mevsim.



UĞAN : (Tür.) - Yüce, yüksek, güçlü. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞANBİKE : (Tür.) Ka. - Uğan bike.



UĞRAŞ : (Tür.) - Güçlük ve kötülükle uğraşma, mücadele. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



UĞUR : (Tür.) 1. İyilik, şans, talih, baht. Fırsat, tesadüf. 2. Kimi olaylarda
görülen ve insana iyilik getirdiğine inanılan iyilik kaynağı. - İslam´da bu tür
düşüncelere itibar edilmez. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞURALP : (Tür.) Er. - Hayırlı yiğit.



UĞURATA : (Tür.) Er. - Hayırlı ata.



UĞURAY : (Tür.) - Uğurlu ay. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞURCAN : (Tür.) - İyilikçi ve candan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞUREL : (Tür.) Er. - Eli uğurlu olan.



UĞURHAN : (Tür.) Er. - Hayırlı lider.



UĞURLU : (Tür.) - Uğurlu olan, iyilik getirdiğine inanılan, kutsal kutlu. -Erkek
ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞURSAL : (Tür.) Er. - Uğurla ilgili, uğurlu.



UĞURSAN : (Tür.) - Uğuruyla tanınmış olan. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UĞURSOY : (Tür.) - Uğurlu soydan gelen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞURTAY : (Tür.) Er. - Uğurlu genç. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UĞUZ : (Tür.) Er. - Kutsal, mübarek. Saf, temiz.



UĞUŞ : (Tür.) 1. Anlayış, zeka, bekleyiş. 2. Benzeyiş. 3. Soy, kabile, soysop. -
Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UFKİ : (Ar.) Er. - Ufka ait, ufukla ilgili.



UFUK : (Ar.) 1. Düz arazide ya da açık denizde gökle yerin birleşir gibi
göründüğü yer. 2. Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü. 3. Çevre, dolay. -
Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UFUKTAN : (a.t.i.) Er. - Sabah aydınlığının ufukla birleştiği nokta.



UHRA : (Ar.) - Başka, diğer. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UKAB : (Ar.) Er. 1. Karakuş, kartal, tavşancıl kuşu. 2. Hz. Muhammed´in (s.a.s)
(bayrak) sancaklarından birinin adı. 3. Nesir burcu, kartal takım yıldızı.



UKBE : (Ar.) Er. - Ashabın meşhurlarından: Ukbe b. Nafı.



UKDE : (Ar.) Er. 1. Düğüm. Zor, karışık, iş. 2. Bir gezegen yörüngesinin her iki
ucu.



UKHUVAN : (Ar.) Ka. - Papatya.



UKNUM : (Ar.) Er. 1. Asıl, temel. 2. Hıristiyanlıktaki teslis inancını meydana
getiren üç unsurdan her biri.



UKUL : (Ar.)Er. - Akıl, us.



ULA : (Ar.) 1. Birinci. 2. Şan ve şeref sahibi kimse - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ULAÇ : (Tür.) Er. - Bağlayan, bağlayıcı. Sınır.



ULAÇHAN : (Tür.) Er. - Sınır hanı.



ULAĞ : (Tür.) Er. - Ulak.



ULAŞ : (Tür.) - Amacına eriş, isteğine kavuş. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ULU : (Tür.) Er. 1. Erdemleri bakımından çok büyük, yüce. 2. Zengin, saygın.



ULUALP : (Tür.) Er. - Çok erdemli, yüce yiğit.



ULUANT : (Tür.) Er. - Kutsal, büyük yemin.



ULUBAY : (Tür.) Er. - Yüce, saygın, erdemli kişi.



ULUBAŞ : (Tür.) Er. - Yüce, saygın kimse.



ULUBEK : (Tür.) Er. - Saygınlığı olan bey.



ULUBERK : (Tür.) Er. - Saygın kişilikli yiğit..



ULUÇ : (Tür.) Er. 1. Selçuklular döneminde Türk beylerine verilen unvan. 2. Ünlü
Türk denizcisi Uluç (Kılıç) Ali Paşa´nın adı.



ULUÇAĞ : (Tür.) Er. - Hayırlı, uğurlu dönem.



ULUCAN : (Tür.) Er. - Erdemli, saygın, yüce kişi.



ULUĞ : (Tür.) Er. - Ulu, büyük, saygın.



ULUDAĞ : (Tür.) Er. - Çok büyük, yüce dağ.



ULUDOĞAN : (Tür.) Er. - Doğuştan yüce, uğurlu kimse.



ULUER : (Tür.) Er. - Saygın, uğurlu, yüce kimse.



ULUERKAN : (Tür.) Er. - Saygın, yüce, soylu kimse.



ULUHAN : (Tür.) Er. - Büyük, saygın hükümdar.



ULUKAAN : (Tür.) Er. - Büyük, saygın hükümdar.



ULUKAN : (Tür.) Er. - Soylu yüce kandan gelen.



ULUKUT : (Tür.) Er. - Çok uğurlu, kutlu kimse.



ULUM : (Tür.) - Ululuk, haşmet, büyük gösteriş. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



ULUMAN : (Tür.) Er. - Ulu, yüksek, saygın kimse.



ULUN : (Tür.) 1. Büyük, ulu. 2. Temrensiz ok. 3. Buğday, arpa kökü. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.



ULUNAY : (Tür.) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ULUS : (Tür.) 1. Millet, halk, insan topluluğu. 2. Göçebe. 3. Oba, aşiret,
kavim. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



ULUSAN : (Tür.) Er. - Adı yüce tanınmış kimse.



ULUSAN : (Tür.) Er. - Yüce şanlı kimse.



ULUSOY : (Tür.) Er. - Ulu, yüce, soylu.



ULUSU : (Tür.) Er. - Yüce, kutlu su.



ULUTEKİN : (Tür.) Er. - Yüksek şahsiyetli ve sakin kişilikli.



ULUÖZ : (Tür.) Er. - Özü yüce, saygın kimse.



ULUŞAHİN : (Tür.) Er. - Ulu şahin.



ULVİ : (Ar.) Er. - Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.



ULVİYE : (Ar.) Ka. - (bkz. Ulvi).



UMA : (Tür.) Er. 1. Hediye, armağan. 2. Konuk, misafir.



UMAN : (Tür.) Er. - Umudu olan, bekleyen, umutlu.



UMAR : (Tür.) - Çare, çıkar yol. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UMAY : (Tür.) 1. Orhun yazıtlarında geçen, çocukları ve hayvanları koruduğuna
inanılan Tanrıça. 2. Devlet kuşu. - İsim olarak kullanılmaz.



UMMAN : (Ar.) - Ulu, büyük, engin deniz, okyanus. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UMRAN : (Ar.) 1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve
mutluluk. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UMUR : (Tür.) - Görgü, bilgi, deneyim. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UMURAL : (Tür.) Er. - Görgü, bilgi, deneyim kazan.



UMURALP : (Tür.) Er. - Görgülü, bilgili, yiğit.



UMURBAY : (Tür.) Er. - Görgülü, bilgili, saygın kişi.



UMURBEY : (Tür.) Er. - Görgülü, bilgili, kişi.



UMUT : (Tür.) - Ummaktan doğan, güven duygusu, ümit. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UNAN : (Tür.) 1. Sadakat, bağlılık. 2. Hak. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UNAT : (Tür.) - Doğru yolu tutan. Akıllı. Ergin. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UNGAN : (Tür.) Er. 1. Onmuş kişi, mutlu. 2. Yürekli, yiğit kişi.



UNSUR : (Ar.). - Öğe, ilke, eleman. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



URAL : (Tür.) Er. - Hazar denizine dökülen, ırmak ve sıradağ.



URALP : (Tür.) Er. - Kentli yiğit.



URAM : (Tür.) Er. - Büyük, geniş yol.



URAN : (Tür.) - Yetenekli, usta, becerikli. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



URANDU : (Tür.) Er. 1. Seçkin, seçilmiş. 2. Hayırlı.



URANGU : (Tür.) Er. - Savaşçı, savaşkan.



URAZ : (Tür.) Er. - Şans, talih.



URAZA : (Ar.)Er. 1. Hediye, armağan. 2. Konuğa çıkarılan yiyecek.



URGUN : (Tür.) Er. 1. Vurulan, vurulmuş. Vurgun, aşık. 2. Gizli.



URHAN : (Tür.) Er. - Yüksek rütbeli han.



URKAN : (Tür.) Er. 1. Kale hendeği. 2. Şehir, kent. 3. Yüksek ve korunaklı yer.



URLUK : (Tür.) Er. - Aile, soy sop. Tohum.



URUÇ : (Ar.) - Yukarı çıkma, yükselme, ağma. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



URUK : (Tür.) Er. 1. Tane, tohum. 2. Nesil, kuşak, soy.



URUZ : (Tür.) Er. - Hedef, amaç, gaye.



URVE : (Tür.) - Kulp, sağlam. Urvetü´l-Vuska, sağlam kulp. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır. Sahabe adlarındandır: Urve b. ez-Zübeyr.



URZA : (Ar.) - Hedef, amaç. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



USAL : (Tür.) Er. 1. Gamsız, kedersiz, keyfine düşkün. 2. Önemsiz.



USALAN : (Tür.) Er. - Akıl alan, akıllı.



USALP : (Tür.) Er. - Akıllı yiğit.



USARE : (Tür.) Ka. - Özsu.



USBAY : (Tür.) Er. - Akıllı, saygın kişi.



USBERK : (Tür.) Er. - Şimşek gibi parlak akıllı kimse.



USBEY : (Tür.) Er. - Akıllı kişi.



USER : (Tür.) Er. - Akıllı kişi.



USHAN : (Tür.) Er. - Akıllı hükümdar.



USKAN : (Tür.) Er. - Akıllı soydan gelen.



USLU : (Tür.) - Akıllı, zeki, uysal, sakin kimse. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



USLUER : (Tür.) Er. - Akıllı, olgun kişi.



USMAN : (Tür.) Er. - Akıllı, zeki kimse.



USUM : (Tür.) Er. - Akıllı.



USUN : (Tür.) - Hüzün. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



USUNBİKE : (Tür.) Ka. - Hüzünlü hanım.



UTARİD : (Ar.) - Merkür. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UTBE : (Ar.) Er. - Meşhur sahabelerden bazılarının ismi.



UTKAN : (Tür.) Er. 1. Zafer kazanmış, muzaffer. 2. Şerefli, onurlu soydan gelen.



UTKU : (Tür.) - Birçok emek ve tehlikelerden sonra ulaşılan, mutlu sonuç, zafer.
- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UTMAN : (Tür.) Er. - Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.



UYAR : (Tür.) Er. 1. Uygun yerinde. 2. Boyun eğen, uysal, nazik kimse.



UYARALP : (Tür.) Er. - Uysal, nazik yiğit.



UYGAN : (Tür.) Er. - Uyumlu, uyan.



UYGAR : (Tür.) - Kültürlü, eğilimli, görgülü, medeni. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.



UYGU : (Tür.) - Uyum, uygunluk. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UYGUN : (Tür.) 1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.



UYGUNER : (Tür.) Er. - Uygun uyumlu, olumlu.



UYGUR : (Tür.) 1. Orta Asya´da büyük devlet ve uygarlık kurmuş, yazılı anıtlarla
sanat yapıtları bırakmış olan bir Türk ulusu. 2. Uygar, medeni. -Erkek ve kadın
adı olarak kullanılır.



UYGURALP : (Tür.) Er. - Uygar yiğit. Uygur´a mensup kişi.



UYSAL : (Tür.) - Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen. Terbiyeli. - Erkek ve kadın
adı olarak kullanılır.



UYUN : (Ar.) - Gözler. Pınarlar, kaynaklar. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.



UZ : (Tür.) 1. İyi, güzel. Uygun, doğru. 2. Usta. 3. Temiz, dikkatli. Becerikli,
akıllı, anlayışlı. 4. Yakın, içten. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UZALP : (Tür.) Er. - İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit.



UZAY : (Tür.) - Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.



UZBAY : (Tür.) Er. - İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.



UZCAN : (Tür.) Er. - Uysal, uyumlu, iyi insan.



UZEL : (Tür.) - Usta, becerikli kişi. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UZER : (Tür.) Er. - Becerikli, akıllı kişi.



UZGÖREN : (Tür.) Er. - Gerçeği önceden görebilen.



UZHAN : (Tür.) Er. - Ülke ve halkına faydalı olan.



UZKAN : (Tür.) Er. - Erdemli soydan gelen.



UZLET : (Ar.) Er. - Bir kenara çekilip toplum yaşayışından ayrı kalma.



UZMA : (Ar.) - Büyük, en büyük. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UZMAN : (Tür.) - Belli bir iş ya da konuda bilgi, görüş ve becerisi olan kimse.
- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.



UZSAN : (Tür.) Er. - Becerisi ve diğer iyi nitelikleriyle tanınan.



UZSOY : (Tür.) Er. - İyi nitelikli soydan gelen